ne nje lagje metropoli dikush erdhi ne jet aksident e quajten se quanin dot jet nje numer me shum thjesht per satistik te lindesh i vdekur vetem rruga behet ligj nuk i njihte rrugt e fatit dhe pse fati nxori rrug puthja me ngroht per te do ish vetem nje plumb kur asgje nuk humb se asgje nuk kam patur u lodha me kot ne cdo penges qe kam hasur e kerkova fatin ne cdo cep te kryeqytetit kembe zbathur eca as e gjeta as me gjeti se me vun nje emer nuk me pyeten ne e doja nja skenar i lexuar dikush tjeter e ka shkruar dhe meshiren nuk e dua fli i qet o zot dashuria ime e vetme esht kjo dhimbje e ngrot se kjo bot nuk ka heronj mite qe nuk vdesin jemi vetem kafka qe naten po e presim