ตราบใดที่มีหัวจัยย่อมมีความรัก....นั่นก้อคือความเจ็บปวดได้เหมือนกัน ความรักอาจจะใช้ได้พรำเพรื่อ แต่ที่ใช้ได้จริงมีเพียงครั้งเดียว ซึ่งบางทีเราก้อไม่รู้ตัว กว่าจะรู้คุณก้อเสียมันไปแล้ว และต้องเจ็บปวดไปจนตาย ทรมารตนไปทีละน้อยๆๆ หากคุณมีความรักแท้จงรักษามันไว้อย่าขนขวายหาอย่างอื่น จงทำสิ่งที่มีอยู่ให้สมบูรณ์....จากหัวจัยชายที่ถูกปิดกั้นโดยความรู้สึกตัวเองโดยไม่รู้ตัว